به او بگوييد دوستش دارم ، به او كه تنش بوي گلهاي سرخ را می دهد

به او كه با جادوي كلامش زيباترين لغات را شناختم ،

به او كه لحن صدايش دلپذير ترين آهنگ است.

به او كه نگاهش به گرمييه آفتاب و لبانش به سرخيه شقايق و دلش به

زلاليه باران است ،

به او كه براي من مينويسد

مينويسد از باران ، از شبنم ، از گرما ى عشق و ....

به او بگوييد دوستش دارم ، به او كه قلبش به وسعت دریاست

كه قايق كوچك دل من در آن غرق شده ،

به او كه مرا از اين زمين خاكي به سرزمين نور و شعرو ترانه برد.

و چشمهايم را به دنيايي پر از زيبايي باز كرد

به او بگويد دوستش دارم به او كه صداي پايش را می شنوم.

به او كه لحن كلامش را می شناسم .

به او كه عمق نگاهش را ميفهمم ،

به او كه ....

به او بگوييد دوستش دارم ، به او كه هميشه بهار من است

و به او كه عشق جادوانه من است.....

به امید نگاهت ایستادن

به روی شانه هایت سر نهادن

مرا خوشتر از این ها آرزویی ست:

دهان کوچکت را بوسه دادن.